Błąd 404 i 410 – co oznaczają i jak je naprawić (kody 4XX)

Błąd 404 (HTTP 404 Not Found) to kod odpowiedzi HTTP, którym serwer informuje, że pod danym adresem URL nie znalazł żadnej treści. Kod 410 (Gone) mówi więcej: zasób został usunięty celowo i najpewniej na stałe. Google traktuje oba kody niemal tak samo i usuwa takie adresy z indeksu, a przewaga 410 (nieco szybsze przetworzenie) jest w praktyce niewielka.

W tym artykule wyjaśniam, co oznaczają kody z rodziny 4XX i jak znaleźć błędy 404 w Google Search Console, crawlerze i logach serwera. Piszę też, kiedy zastosować przekierowanie 301, kiedy kod 410, a kiedy spokojnie zostawić 404. Na końcu znajdziesz tabelę najczęstszych kodów 4XX i odpowiedzi na pytania, które dostaję najczęściej.

Co oznacza kod 404 (błąd HTTP 404 Not Found)?

Kod 404 Not Found oznacza, że serwer nie znalazł aktualnej treści dla żądanego adresu URL albo nie chce ujawnić, że ona istnieje. Tak definiuje go obecna specyfikacja HTTP, czyli RFC 9110. Ważne zastrzeżenie: kod 404 nie mówi, czy brak jest chwilowy, czy trwały. Serwer nie informuje, czy strona kiedykolwiek istniała. Wiadomo tylko tyle, że w tej chwili jej tam nie ma.

Najczęstsze przyczyny błędu 404 to:

• literówka w adresie wpisanym ręcznie albo w linku,
• usunięcie strony, produktu lub wpisu bez przekierowania,
• zmiana adresu (sluga, struktury kategorii, migracja serwisu) bez przekierowań 301,
• linki zewnętrzne, które od początku prowadziły pod błędny adres,
• adresy „wymyślone” przez boty, skrypty albo źle sparsowany kod JavaScript.

Czy 404 to błąd serwera?

Nie. Określenie „błąd serwera 404” to częste nieporozumienie. Kody 4XX to błędy po stronie klienta. Serwer działa poprawnie i zrozumiał żądanie, tylko nie może go zrealizować, bo zasób nie istnieje albo żądanie jest nieprawidłowe. Za awarię lub przeciążenie serwera odpowiadają kody 5XX, np. 500 czy 503 Service Unavailable. Opisuję je w artykule o kodach błędów 5XX. Różnica ma znaczenie także dla Google: przy 503 Googlebot zakłada problem tymczasowy i wraca później. Przy 404 uznaje, że treści nie ma.

Widzisz błąd 404 w przeglądarce lub po kliknięciu wyniku w Google – co zrobić?

Jeśli trafiasz na 404 jako użytkownik, problem najczęściej nie leży po Twojej stronie. Mimo to warto spróbować kilku rzeczy:

1. Sprawdź adres w pasku przeglądarki: literówki, podwójne ukośniki, zbędne znaki na końcu.
2. Odśwież stronę albo przejdź na stronę główną serwisu i skorzystaj z wyszukiwarki lub menu.
3. Jeśli 404 pojawia się po kliknięciu wyniku w Google, strona została najpewniej usunięta albo przeniesiona, a Google jeszcze nie zaktualizował indeksu. Wyszukaj tytuł treści z nazwą serwisu, np. site:domena.pl tytuł.
4. Gdy 404 pokazuje się na wielu różnych stronach naraz, przyczyną często bywa rozszerzenie przeglądarki, cache albo sieć. Wyczyść pamięć podręczną, wyłącz rozszerzenia lub sprawdź tryb incognito.

Jeżeli jesteś właścicielem strony, ważniejsze są dalsze sekcje: jak znaleźć takie adresy i co z nimi zrobić.

Błąd 410 Gone – co oznacza?

Kod 410 Gone oznacza, że serwer wie, że zasób przestał być dostępny i że ten stan jest najprawdopodobniej trwały. Specyfikacja HTTP wprost zaleca 410 zamiast 404 wtedy, gdy właściciel strony wie, że usunięcie jest ostateczne. To więc świadoma deklaracja „usunęliśmy to celowo”, a nie zwykłe „nie znaleziono”.

W praktyce SEO używam kodu 410 m.in. dla:

• wpisów i podstron usuniętych w ramach porządków w treściach (content pruning), jeśli nie mają sensownego odpowiednika,
• produktów wycofanych na stałe, bez zamiennika i bez wartościowych linków zewnętrznych,
• adresów spamowych wygenerowanych po włamaniu na stronę (np. tysięcy podstron z japońskim spamem),
• adresów z parametrami lub sekcji, które celowo wygaszam.

Kod 410 ustawisz na poziomie serwera (przykłady poniżej) albo we wtyczce do przekierowań. Popularne wtyczki WordPressa, np. Redirection czy Rank Math, pozwalają zwrócić dla wskazanego adresu 410 zamiast przekierowania.

Apache / LiteSpeed (plik .htaccess):

Redirect gone /stary-wpis/

Nginx:

location = /stary-wpis/ { return 410; }

404 vs 410 – czym się różnią i jak traktuje je Google?

Z punktu widzenia protokołu różnica jest prosta. 404 znaczy „nie znaleziono” i nie przesądza, czy brak jest trwały. 410 znaczy „usunięto i najpewniej nie wróci”. Dla porządku dorzucam do porównania kod 503, bo bywa mylony z 404, a Google traktuje go zupełnie inaczej:

	404 Not Found	410 Gone	503 Service Unavailable
Klasa	4xx – błąd klienta	4xx – błąd klienta	5xx – błąd serwera
Co mówi	Nie ma tu treści (nie wiadomo, czy na stałe)	Treść usunięto, najpewniej na stałe	Serwer chwilowo nie może odpowiedzieć
Co robi Google	Nie indeksuje, usuwa adres z indeksu, odwiedza go coraz rzadziej	Tak samo jak przy 404	Zwalnia crawlowanie i wraca później; adres zostaje w indeksie, ale tylko na jakiś czas
Kiedy stosować	Adres nie istnieje, literówki, treść bez odpowiednika	Świadome, trwałe usunięcie treści	Krótka przerwa techniczna lub przeciążenie (najwyżej kilka dni)

Z punktu widzenia Google różnica jest dużo mniejsza, niż sugeruje wiele poradników. Dokumentacja Google Search Central mówi, że wszystkie kody 4XX z wyjątkiem 429 są traktowane tak samo. Google nie indeksuje adresów, które je zwracają, a strony wcześniej zaindeksowane usuwa z indeksu. Częstotliwość odwiedzin takiego adresu z czasem spada. John Mueller z Google wielokrotnie podkreślał, że różnica między 404 a 410 jest dla SEO pomijalna. 410 bywa przetworzony co najwyżej odrobinę szybciej, ale nie jest „silniejszym sygnałem rankingowym”.

Moja praktyczna zasada: 410 stosuję, gdy świadomie i na stałe usuwam treść i chcę to jasno zakomunikować. Szczególnie przydaje się to przy dużych porządkach i sprzątaniu po spamie. Jeśli adres po prostu nie istnieje (literówka, losowy URL), domyślny 404 jest w zupełności poprawny i nie trzeba nic zmieniać.

Czy błędy 404 szkodzą SEO?

Same w sobie – nie. Google od lat powtarza, że błędy 404 to normalna część internetu. To, że część adresów w serwisie nie istnieje, nie wpływa na pozycje pozostałych stron, które zwracają 200. Nie ma też „kary” za dużą liczbę 404 w Search Console. Problemem są natomiast konkretne sytuacje:

• 404 na adresie, który ma ruch lub linki zewnętrzne. Tracisz użytkowników i wartość linków, które prowadziły do tej strony. Tu prawie zawsze potrzebne jest przekierowanie 301 na najbliższy odpowiednik.
• 404 na stronie, która powinna działać, np. po migracji, zmianie permalinków albo błędzie w CMS. To nie jest problem „kodu 404”, tylko zniknięcia ważnej treści z indeksu.
• Linki wewnętrzne prowadzące do 404. Psują nawigację i doświadczenie użytkownika, a robotom wskazują martwe ścieżki. Warto je poprawić u źródła.
• Pozorne błędy 404 (soft 404). Strony, które wyglądają na błąd, a zwracają 200 OK, są dalej crawlowane. W bardzo dużych serwisach marnują więc budżet indeksowania (crawl budget).

Uwaga na popularny mit o crawl budgecie. Prawidłowe 404 i 410 go nie marnują. Według Google kod 404 to silny sygnał, by danego adresu nie odwiedzać ponownie. Kody 4XX (poza 429) nie wpływają też na tempo crawlowania. Zarządzanie budżetem indeksowania ma zresztą realne znaczenie głównie w serwisach liczących setki tysięcy i miliony adresów.

Błąd 404 w Google Search Console – jak go znaleźć i naprawić

Błędy 404 najlepiej wyszukiwać z trzech źródeł jednocześnie. Każde pokazuje trochę inny wycinek problemu.

1. Raport „Strony” w Google Search Console

1. Zaloguj się do Google Search Console i wybierz usługę.
2. W menu przejdź do Indeksowanie → Strony.
3. W sekcji Dlaczego strony nie są indeksowane znajdź status Nie znaleziono (404). Obok mogą się pojawić także Pozorny błąd 404, Strona zablokowana z powodu nieautoryzowanego żądania (401), Strona zablokowana z powodu zabronionego dostępu (błąd 403) oraz URL jest zablokowany z powodu innego błędu 4xx.
4. Kliknij status, przejrzyj listę adresów i wyeksportuj ją. Dla wybranego adresu użyj Sprawdzania adresu URL, żeby zobaczyć, skąd Google go zna i kiedy go ostatnio odwiedził.

Pamiętaj, że sama obecność adresów w statusie „Nie znaleziono (404)” nie oznacza błędu do naprawy. Google sam w pomocy Search Console pisze, że odpowiedzi 404 nie muszą być problemem, jeśli strona została usunięta bez zamiennika. Googlebot może jeszcze długo zaglądać na takie adresy, choć coraz rzadziej, i nie da się sprawić, by trwale je „zapomniał”. Przycisk Sprawdź poprawkę ma sens dopiero wtedy, gdy naprawdę coś zmieniłeś, np. dodałeś przekierowania albo przywróciłeś stronę.

2. Crawler SEO

Search Console pokazuje adresy, które zna Google, a crawler (np. Screaming Frog, Sitebulb) pokazuje, skąd w Twoim serwisie prowadzą do nich linki. Po przecrawlowaniu strony filtruję wyniki po kodzie 4XX i sprawdzam raport linków przychodzących (Inlinks) dla każdego błędnego adresu. Dzięki temu poprawiam linki wewnętrzne u źródła, zamiast tylko łatać je przekierowaniami. Warto też przecrawlować adresy z mapy witryny: w sitemapie nie powinno być żadnych 404.

3. Logi serwera

Logi pokazują, na jakie adresy faktycznie trafiają użytkownicy i boty, także te, których nie widać w GSC ani w crawlu. Przykład dla standardowego formatu logów Apache/Nginx (kod odpowiedzi w 9. polu, ścieżka w 7.):

grep "Googlebot" access.log | awk '$9 == 404 {print $7}' | sort | uniq -c | sort -rn | head -50

Na górze listy zobaczysz najczęściej odpytywane nieistniejące adresy. To kandydaci do przekierowania albo do sprawdzenia, skąd biorą się linki. Pamiętaj, że nagłówek User-Agent da się podrobić, więc przy dokładniejszej analizie weryfikuj, czy ruch faktycznie pochodzi od Googlebota. Gdy masz już listę podejrzanych adresów, ich aktualne kody odpowiedzi sprawdzisz hurtowo skryptem w Pythonie.

W ten sam sposób zaczynam każdy audyt SEO techniczny. Zestawiam dane z GSC, crawla i logów, a dopiero potem decyduję, co z którym adresem zrobić.

Kiedy 301, kiedy 410, a kiedy zostawić 404?

• Przekierowanie 301 – gdy treść została przeniesiona albo istnieje jej bliski odpowiednik (nowa wersja artykułu, następca produktu, scalona kategoria). Szczególnie wtedy, gdy stary adres ma linki zewnętrzne lub ruch. Jak to zrobić w .htaccess, Nginx czy WordPressie, pokazuję w poradniku jak zrobić przekierowanie 301. Czym różnią się poszczególne kody, znajdziesz w artykule o kodach odpowiedzi 3xx.
• 410 Gone – gdy świadomie i na stałe usuwasz treść, która nie ma odpowiednika ani wartościowych linków, i chcesz to jednoznacznie zakomunikować (porządki w treściach, spam po włamaniu).
• Zostaw 404 – gdy adres nigdy nie istniał (literówki, losowe adresy od botów, błędne linki z obcych stron bez wartości) albo gdy nie masz sensownego celu przekierowania. To poprawne zachowanie serwera.
• Przywróć stronę – gdy 404 pojawił się przez pomyłkę (usunięta podstrona, która nadal jest potrzebna, błąd po migracji).

Czego nie robić: nie przekierowuj masowo wszystkich 404 na stronę główną. Dla użytkownika to dezorientujące, a Google często traktuje takie przekierowania jak pozorny błąd 404. Przekierowanie ma sens tylko na stronę, która rzeczywiście odpowiada temu, czego ktoś szukał.

Pozorny błąd 404 (soft 404) – czym jest i jak go naprawić?

Pozorny błąd 404 (ang. soft 404) występuje wtedy, gdy adres URL nie prowadzi do żadnej wartościowej treści (jest de facto stroną błędu), a mimo to zwraca kod 200 OK.

• Prawdziwy błąd 404: Google pyta o stronę, a serwer uczciwie odpowiada: „Nie znalazłem (kod 404)”.
• Pozorny błąd 404: Google pyta o stronę, a serwer odpowiada: „Wszystko w porządku (kod 200 OK)!”. Po wejściu robot widzi jednak tylko komunikat „Nie znaleziono produktu”, „Strona w budowie” albo pustą stronę.

Google analizuje treść strony i porównuje ją z wysłanym kodem HTTP. Gdy wykryje niezgodność, czyli kod sukcesu dla strony, która wygląda jak strona błędu, oznacza adres w Search Console jako Pozorny błąd 404 (raport Indeksowanie → Strony, sekcja „Dlaczego strony nie są indeksowane”). Taki adres nie trafi do indeksu, ale będzie dalej odwiedzany przez robota.

Najczęstsze przyczyny pozornych błędów 404 to:

• puste lub prawie puste strony produktów i kategorii w sklepach internetowych,
• źle skonfigurowane strony błędu, które zwracają kod 200 OK zamiast 404,
• usunięte strony masowo przekierowane (bez związku tematycznego) na stronę główną,
• strony z minimalną ilością treści, które algorytm uznaje za stronę błędu (thin content),
• strony renderowane przez JavaScript, które przy błędzie ładowania danych pokazują komunikat o błędzie przy kodzie 200.

Scenariusz 1: Strona faktycznie nie istnieje i nie będzie mieć następcy

Jeżeli adres dotyczy usuniętego produktu, nieaktualnego artykułu albo po prostu nie istnieje i nie ma dla niego alternatywy, skonfiguruj serwer tak, aby zwracał prawidłowy kod 404 Not Found lub 410 Gone. To dla Google jasny sygnał, że treści nie ma i adres należy usunąć z indeksu. Robot będzie go potem odwiedzał coraz rzadziej.

Scenariusz 2: Treść została przeniesiona lub ma dobrą alternatywę

Jeśli strona trafiła pod nowy adres albo jej treść została włączona do innego, obszerniejszego artykułu, zastosuj przekierowanie 301 na najbardziej trafny odpowiednik. Przekażesz w ten sposób sygnały ze starego adresu na nowy i zapewnisz użytkownikom płynne przejście.

Scenariusz 3: Strona ma zbyt mało treści (thin content)

Często problem dotyczy kategorii, które chwilowo nie mają produktów, albo stron tagów z jednym wpisem. Masz dwie opcje:

• Wzbogać treść: dodaj wartościowe informacje. W pustej kategorii może to być informacja, kiedy produkty wrócą, oraz linki do podobnych, popularnych kategorii.
• Zablokuj indeksowanie: jeśli strona musi istnieć w strukturze witryny, ale nie wnosi nic dla użytkowników z wyszukiwarki, dodaj do niej meta tag noindex. Google przestanie ją indeksować, a strona pozostanie dostępna podczas nawigacji po serwisie.

Scenariusz 4: Problemem jest Twoja własna strona błędu 404

Upewnij się, że Twoja niestandardowa strona błędu zwraca w nagłówku HTTP kod 404 Not Found, a nie 200 OK. To częsty błąd konfiguracyjny: przez niego każda literówka w adresie generuje pozorny błąd 404.

Po wdrożeniu poprawek kliknij w Google Search Console Sprawdź poprawkę. Ponowne sprawdzenie i aktualizacja raportu mogą potrwać od kilku dni do kilku tygodni.

Jak zrobić dobrą stronę 404?

Surowa, domyślna strona błędu serwera to ślepy zaułek. Dobra strona 404 zatrzymuje użytkownika w serwisie i nie psuje sygnałów dla Google. Powinna:

• zwracać kod HTTP 404 (albo 410 dla treści usuniętych celowo) – to warunek konieczny,
• mieć wygląd całego serwisu: logo, menu i stopkę,
• jasno komunikować, że strony nie znaleziono, bez technicznego żargonu,
• zawierać wyszukiwarkę i linki do najważniejszych sekcji, popularnych treści lub kategorii,
• być lekka i szybka, bez ciężkich skryptów i przekierowań JavaScript,
• być mierzona: ustaw w analityce raport lub filtr po tytule strony 404, żeby widzieć, z jakich adresów i źródeł trafiają na nią użytkownicy.

Strona 404 nie potrzebuje znacznika noindex. Kod 404 sam w sobie wyklucza ją z indeksu.

Strona 404 w WordPressie – jak to działa

WordPress obsługuje błąd 404 sam. Gdy zapytanie nie pasuje do żadnego wpisu, strony ani archiwum, zwraca kod 404 i wyświetla szablon 404.php motywu. W motywach blokowych jest to szablon „Strona 404” w edytorze witryny. Wygląd i treść tej strony zmienisz więc w motywie lub edytorze witryny, bez konfigurowania serwera.

Tak to wygląda na moim blogu. Adres, który nie istnieje, np. semurai.pl/blad-404-410/, zwraca nagłówek HTTP/2 404 i stronę z tytułem „Strona nie została znaleziona”. Jest to więc prawdziwy 404, a nie soft 404. Warto znać też dwa mechanizmy, które WordPress uruchamia, zanim pokaże 404:

• Zgadywanie adresu. Jeśli adres jest niepełny, WordPress próbuje dopasować podobny wpis i przekierowuje na niego kodem 301. U mnie semurai.pl/akademia/blad-404/ przekierowuje na pełny adres tego artykułu. To wygodne, ale czasem trafia w niewłaściwą stronę. Mechanizm można ograniczyć filtrami do_redirect_guess_404_permalink i strict_redirect_guess_404_permalink.
• Stare slugi. Po zmianie sluga opublikowanego wpisu WordPress zapamiętuje stary adres i przekierowuje z niego na nowy. Dzięki temu zmiana adresu wpisu zwykle nie generuje 404. Przy zmianie całej struktury permalinków albo migracji takie przekierowania trzeba jednak zaplanować samodzielnie.

Kod odpowiedzi dowolnego adresu najszybciej sprawdzisz w terminalu (albo w zakładce „Sieć” narzędzi deweloperskich przeglądarki):

curl -I https://twojadomena.pl/adres-ktory-nie-istnieje/

Własna strona 404 na poziomie serwera

Jeśli strona nie stoi na CMS, który obsługuje 404 sam, własną stronę błędu wskażesz w konfiguracji serwera. Używaj ścieżki lokalnej, a nie pełnego adresu URL. Pełny adres w ErrorDocument sprawi, że Apache wyśle przekierowanie zamiast kodu 404.

Apache / LiteSpeed (plik .htaccess):

ErrorDocument 404 /strona-404.html

Nginx (plik nginx.conf):

error_page 404 /strona-404.html;
location = /strona-404.html { internal; }

IIS (plik web.config):

<system.webServer>
  <httpErrors errorMode="Custom">
    <remove statusCode="404" />
    <error statusCode="404" path="/strona-404.html" responseMode="File" />
  </httpErrors>
</system.webServer>

Najczęstsze kody 4XX – tabela

Kody HTTP dzielą się na pięć klas, a pierwsza cyfra określa charakter odpowiedzi: 1XX (informacja), 2XX (sukces), 3XX (przekierowanie), 4XX (błąd klienta) i 5XX (błąd serwera). Poniżej zebrałem kody 4XX, które najczęściej spotykam w audytach.

Kod	Nazwa	Co oznacza	Znaczenie dla SEO
400	Bad Request	Serwer nie może przetworzyć żądania, bo jest ono nieprawidłowe (np. błędna składnia, uszkodzony nagłówek lub ciasteczko).	Google traktuje jak inne 4XX – adres nie trafi do indeksu. Warto sprawdzić, czy nie generują go linki wewnętrzne.
401	Unauthorized	Zasób wymaga uwierzytelnienia (logowania), a żądanie go nie zawiera lub dane są błędne.	Poprawne dla stref chronionych. W GSC jako „Strona zablokowana z powodu nieautoryzowanego żądania (401)”.
403	Forbidden	Serwer zrozumiał żądanie, ale odmawia dostępu. Ponowne logowanie zwykle nic nie zmienia.	Sprawdź, czy firewall lub CDN nie blokuje Googlebota. Nie używaj 401/403 do ograniczania crawlowania.
404	Not Found	Brak treści pod adresem. Kod nie przesądza, czy brak jest trwały.	Adres wypada z indeksu. Same 404 nie szkodzą reszcie serwisu. Ważne adresy z linkami przekieruj 301.
405	Method Not Allowed	Metoda HTTP (np. POST zamiast GET) nie jest obsługiwana dla zasobu. Odpowiedź powinna zawierać nagłówek Allow.	Rzadko dotyczy stron indeksowanych. Częściej to problem API lub formularzy.
408	Request Timeout	Klient nie przesłał pełnego żądania w czasie, na który serwer był gotów czekać.	Pojedyncze przypadki są normalne. Częste mogą wskazywać na problemy z konfiguracją serwera lub sieci.
410	Gone	Zasób usunięto i stan ten jest najpewniej trwały.	Traktowany jak 404, różnica w szybkości usuwania z indeksu jest pomijalna. Dobry przy celowym usuwaniu treści.
429	Too Many Requests	Klient wysłał zbyt wiele żądań w określonym czasie (rate limiting).	Wyjątek: Google traktuje 429 jak błąd serwera i zwalnia crawlowanie. Długotrwałe 429 może prowadzić do wypadania adresów z indeksu.
451	Unavailable For Legal Reasons	Dostęp zablokowany z przyczyn prawnych (np. nakaz sądowy, blokada w danym kraju).	Traktowany jak pozostałe 4XX – treść nie będzie indeksowana.

Ciekawostki z historii: kod 404 występował już w specyfikacji HTTP/1.0 (RFC 1945 z 1996 roku). Kod 410 pojawił się w HTTP/1.1. Nowsze kody zdefiniowano w osobnych dokumentach: 429 w RFC 6585 (2012), a 451 w RFC 7725 (2016). Dziś podstawową definicję kodów HTTP zawiera RFC 9110 (2022). Słynny 418 I'm a teapot to żart primaaprilisowy z RFC 2324 (1998). Kod 402 Payment Required wciąż jest formalnie zarezerwowany na przyszłość.

FAQ – błąd 404 i 410

Co oznacza błąd 404?

Błąd 404 (Not Found) oznacza, że serwer działa, ale pod wskazanym adresem nie znalazł żadnej treści. Najczęściej strona została usunięta, przeniesiona bez przekierowania albo w adresie jest literówka.

Co oznacza kod 410 (błąd 410 Gone)?

Kod 410 Gone oznacza, że strona została usunięta celowo i najpewniej nie wróci. Jako użytkownik nic z tym nie zrobisz. Jako właściciel strony ustawiasz go wtedy, gdy świadomie usuwasz treść bez odpowiednika, np. przy porządkach w treściach albo sprzątaniu po spamie.

Czym różni się błąd 404 od 410?

404 mówi „nie znaleziono” i nie przesądza, czy brak jest trwały. 410 mówi „usunięto na stałe”. Google traktuje oba kody praktycznie tak samo i usuwa takie adresy z indeksu. 410 bywa przetworzony co najwyżej odrobinę szybciej.

Czy błąd 404 to błąd serwera?

Nie. 404 należy do kodów 4XX, czyli błędów po stronie klienta. Błędy serwera to kody 5XX, np. 500 lub 503.

Czy dużo błędów 404 w Google Search Console obniża pozycje?

Nie. Liczba 404 nie wpływa na pozycje pozostałych stron. Naprawiać warto adresy, które mają ruch, linki zewnętrzne lub linki wewnętrzne, oraz strony, które powinny działać, a zwracają 404.

Jak naprawić błąd 404 w Google Search Console?

W raporcie Indeksowanie → Strony otwórz status „Nie znaleziono (404)”. Dla każdego ważnego adresu zdecyduj: przekierowanie 301 na odpowiednik, przywrócenie strony, 410 albo pozostawienie 404. Popraw linki wewnętrzne prowadzące do tych adresów, a po zmianach kliknij „Sprawdź poprawkę”.

Jak długo Google odwiedza adresy z błędem 404 lub 410?

Nawet długo po usunięciu, ale coraz rzadziej. Google nie „zapomina” znanych adresów, tylko sprawdza je okresowo. To normalne i nie wymaga żadnych działań.

Czy wszystkie błędy 404 przekierować na stronę główną?

Nie. Masowe przekierowania na stronę główną dezorientują użytkowników, a Google często traktuje je jak pozorny błąd 404. Przekierowuj tylko na strony, które rzeczywiście zastępują usuniętą treść.

Co to jest pozorny błąd 404?

To strona, która wygląda na błąd lub jest pusta, ale zwraca kod 200 OK. Google jej nie indeksuje, ale nadal ją odwiedza. Rozwiązaniem jest zwrócenie prawdziwego 404/410, przekierowanie 301 albo uzupełnienie treści.

Podsumowanie

Kody 4XX to nie powód do paniki, tylko informacja diagnostyczna. Prawidłowe 404 dla nieistniejących adresów to poprawne zachowanie serwera. Kod 410 przydaje się przy świadomym usuwaniu treści, a przekierowanie 301 przy treściach przeniesionych lub zastąpionych. Najwięcej realnych problemów robią ważne adresy, które zniknęły bez przekierowania, martwe linki wewnętrzne i pozorne błędy 404. Jeśli chcesz, żebym przejrzał to w Twoim serwisie razem z resztą technicznego SEO, zajrzyj do oferty audytu SEO.